ÖZET

XVIII. yüzyıl Divan şairlerinden olan Rahmî, Kırımlıdır. İstanbul’a gelip kaside takdimiyle Damat İbrahim Paşa’ya intisâb etmiştir. Daha sonra defeterdarlık, tersâne katipliği ve mektubculuk görevlerinde bulunmuştur.

Kalemi kuvvetli bir şair olan Rahmî, müretteb bir “divan” sahibidir. Divanı; kaside, gazel, kıt’a, rubâî, matla, târih ve lûgazlardan oluşmaktadır. Divanının yanı sıra devrin siyasi ve sosyal hayatını yansıtan “Sefâretnâme-i İran” adlı bir eseri de mevcuttur.

Rahmî, devrin büyük şairlerine yetişmese de onların izinden gitmiş usta bir divan şairidir. Rahmî’nin övdüğü ve divanda adı geçen başlıca şairler, Râşid Efendi, Abdî, Münîf, Râgıb Efendi, Râtıb Ahmed Paşa, Şeyhülislam Esad Efendi’dir.

Kasideler bölümünde yazmış olduğu Mevlânâ methiyesinde, Mevlânâ Hazretlerini pek çok yönleriyle övdüğü görülmektedir.

Divanında, çok sayıda tarih düşürdüğü görülmektedir. Rahmî, Tarih düşürme konusunda ustadır.

Bu çalışmada, Yüksek Lisans tezi olarak çalıştığımız Kırımlı Rahmî’nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilecektir. Divanının nazım şekilleri, vezin, dil ve üslup özellikleri üzerinde durulacak ve muhteva özellikleri de incelenecektir. Burada amaç şairin üslubunu şiirlerinden örneklerle göstermek ve şiirlerini tanıtmaktır.